Galotiri

Galotiri wordt gezien als één van de oudste kazen van Griekenland. Hij wordt in alle streken van het vasteland en ook op de Griekse eilanden gemaakt en gegeten. Er zijn veel regionale varianten en benamingen voor deze kaas.

Het is een zachte romige kaas met een milde zout-zurige smaak. Heerlijk te gebruiken op een tafel met mezedes (hapjes), bijvoorbeeld in een gevulde tomaat of bij gegrild vlees. Het is ook te gebruiken om een lekkere dip van te maken, door verse kruiden toe te voegen. In desserts kan het ook prima gecombineerd worden met zoete ingrediënten, zoals 'gliko koutaliou' oftewel in suiker ingemaakte vruchten.

De melk die wordt gebruikt, is afkomstig van schapen, die aan het einde van de zoogtijd in de maanden Juli en Augustus worden gemolken. Het is een kaas die door de boeren thuis gemaakt wordt voor eigen gebruik. Dit komt door het omslachtige tijdrovende proces om de kaas te maken.

Direct na het melken wordt de schapenmelk gekookt en vervolgens in een pot van klei gegoten. Na 24 uur wordt er een ruime hoeveelheid zout aan de melk toegevoegd. Dit zoute melkmengsel laat men 2 dagen staan en wordt in de tijd regelmatig doorgeroerd.

Daarna wordt de melk overgeschonken in een zak gemaakt van huid. Na elke melkbeurt wordt dit proces uitgevoerd, totdat de zak gevuld is. De zak wordt goed luchtdicht afgesloten en opgehangen. De wei loopt nu langzaamaan door de zak uit het zoute melkmengsel.

Als de zak in een vochtige ruimte hangt, ontstaan er schimmels op de buitenkant van de zak die er zorgvuldig met een mes afgehaald moeten worden. Ze sluiten de poriën van de zak anders af waardoor de wei er niet uit kan druppelen.

Af en toe wordt de zak omgedraaid en ongeveer 3 maanden later is de galotiri klaar voor gebruik. Het is een kaas met een zeer beperkte houdbaarheid.

 

Andere artikelen:

Feta, geschiedenis
Feta, produktie
Galotiri
Griekse kazen